Joomla Tema by Web Dev

Algemene geschiedenis

Category: Geschiedenis
Dinosaurus EierenVoordat Djenghis Khan aan de macht kwam in 1206 leefden de stammen verspreid over het land. Iedere stam had zijn eigen khan met zijn eigen regels, normen en waarden. Djenghis Khan verenigde de stammen. Voor de verdere geschiedenis over de gebeurtenissen tijdens het Mongoolse Rijk verwijs ik u naar de artikelen Djenghis Khan, ontstaan van het Mongoolse Rijk et cetera.
Het Mongoolse Rijk is het grootste Rijk dat ooit op het land veroverd is. In 1267, onder leiding van Koeblai Khan, waren de eerste scheurtjes herkenbaar. De families kregen steeds meer onenigheid onder elkaar. Elke familie had zijn eigen grondgebied verspreid over het gehele Mongoolse Rijk. Koeblai Khan verplaatste de hoofdstad van Kharkhorin naar Beijing. Hier werd hij keizer van de Yuan dynastie. Officieel was hij nog steeds leider van het gehele Mongoolse Rijk, maar hij liet zijn neven vrij om te regeren om op hun eigen manier op hun eigen grondgebied. In 1294 overleed Koeblai Khan en dit was het einde van het Grote Mongoolse Rijk. Het Rijk viel uiteen in 4 gebieden: het Ilkhanaat, de Gouden Horde, China en het Khanaat van Chagatai. De zoon van Koeblai Khan regeerde verder in China. In 1368 viel de Ming dynastie Beijing binnen. Dit betekende het einde van de Yuan dynastie en daarmee de laatste nazaat van Djenghis Khan in China.

1380
In het jaar 1380 werd het overgebleven Mongoolse Rijk van twee kanten aangevallen. De Russische prins Dmitriy Donskoy viel de Gouden Horde aan en won van de nazaten van Batu Khan. Vanuit het zuiden kwam een andere bedreiging. De Ming dynastie van China verwoestten de voormalige Mongoolse hoofdstad Kharkhorin.

1636
De Qing dynastie, ook bekend onder de naam Manchu, leefden in het noordoosten van China. Hun machtsbasis lag buiten de Chinese Muur. Zij waren erg verwant met de Mongolen. Hun schriftstelsels leken op elkaar. De Qing hadden een sterke militaire macht in het noorden en vormde in 1636 een staat. Ze veroverden het zuiden van Mongolië en creëerden Inner Mongolië. Jaren later, in 1644, vielen de Qing Beijing binnen versloegen de Ming dynastie, die Koeblai Khan had verslagen. De Qing regeerden tot 1912 in China. Mongolië werd als een buitengewest door China bestuurd. Eeuwenlang is hier geen verandering in.

1911 – 1924
De Chinese Qing dynastie heeft steeds minder macht over het grote gebied. In 1912 valt de Qing definitief en ruimt het veld voor de Republiek China.  
In 1911 verklaarde Mongolië zich onafhankelijk door de 8ste Bogd Gegeen. Hij was een verre afstammeling van Djenghis Khan. Een Bogd Gegeen is een verlichte uit het Boeddhisme. De eerste was Zanabazar en werd in 1639 benoemd tot leider der Boeddhisten. Hij mag alleen een afstammeling zijn van het Tibetaanse Boeddhisme. Een Bogd Gegeen mocht van de Qing dynastie de titel dragen, maar niet regeren.De 8ste Bogd Gegeen werd de eerste boeddhistische leider, die ook leider van Mongolië werd en de titel ‘Khan’ aannam. Hierdoor wordt hij vaker ook Bogd Khan genoemd. 
Mongolië verklaarde zich in 1911 onafhankelijk, maar China erkende dit niet. Van 1912 tot 1919 was Mongolië een autonome staat onder bescherming van Rusland. In 1919 werd het wederom een Chinese provincie tot 1921.
In 1920 werd door de revolutionairen de Mongolian People’s Party (MPP) opgericht. Samen met het Russische Rode Leger dreven de Revolutionairen de Chinezen uit het land in 1921. In augustus van 1921 werd de onafhankelijkheid van Mongolië uitgeroepen. Daarna installeerden ze de Mongolian “people’s governement’. De held van de nieuwe staat was Soeche Bator, ook wel bekend onder de naam Damdin Sükhbaatar. Hij was een militair in het Mongoolse leger van 1912 tot 1917 en later werkzaam als stenograaf. Ook was hij 1 van de vier oprichters en 1 van de bestuurders van de MPP. De Mongoolse Volkspartij werd de belangrijkste factor van de samenleving. In 1921 werd hij de Minister van Defensie. Twee jaar later overleed Sükhbaatar op 30-jarige leeftijd. De MPP doopte de hoofdstad om in Oelan Bator (Ulaan Baatar). Dit betekent ‘Rode Held’. Sükhbaatar staat nog steeds bekend als de ´vader des vaderlands´. De jeugdbeweging van de MPRP werd naar hem vernoemd, Soeche Bator Mongoolse Pioniers Organisatie. De hoogste Mongoolse onderscheiding was jarenlang de Orde van Suha Bator. Na de val van het communisme in 1991 is deze onderscheiding vervangen door de Orde van de Kostbare Staf en de Orde van Djenghis Khan. 

Tot 1921 was de Chinese munt het betaalmiddel in Mongolië. In 1915 introduceerde Mongolië wel al zijn eigen munteenheid, de Tugruk. De biljetten werden in 1921 voor het eerst uitgegeven. 

In 1924 ging Bogd Khan dood. De MPP koos voor Lenin en de weg naar het socialisme. De partij MPP verandert zijn naam in MPRP, de Mongolian People’s Revolutionary Party. Het land stabiliseert zich en werd een satelliet staat van de Sovjet Unie. Mongolië bleef wel onafhankelijk, maar Rusland had sterke politieke en economische invloeden. De USSR en China kwamen met elkaar overeen dat Mongolië voormalig een deel van China was.

1937 – 1939
De Boeddhistische kloosters werden gesloten en later verwoest. Er waren massale vervolgingen op de monniken, die werden vermoord. Dit alles gebeurde onder het bewind van de Communisten onder leiding van Stalin. Stalin stond het uitoefenen van een godsdienst niet toe. Hij duldde geen God naast zich. Eerst werd in Rusland de religie verdreven en in 1937 waren de kloosters en monniken van Mongolië aan de beurt. Ook werd de laatste Tsam-ceremonie van de 20ste eeuw uitgevoerd. Een Tsam-ceremonie werd uitgevoerd aan het begin van een nieuw jaar om al het kwade te verdrijven. Deze ceremonie werd uitgevoerd door dansen met maskers en de inhoud werd in een verhaal verteld. 
Ook werden de Mongoolse Minister-president en de Minister van Oorlog doodgeschoten en vergiftigd. Stalin stelde de nieuwe Ministers aan. Zo had hij nog meer invloed op Mongolië.
1945 – 1963
Tijdens de Yalta-conferentie in samenwerking met Churchill, Roosevelt en Stalin werd internationaal erkend dat Mongolië onafhankelijk is en wordt vanaf dat moment ook gehandhaafd. Mongolië blijft wel nog onder controle van de Sovjet Unie. Tijdens een referendum van de UN in 1945 stemden de Mongoliërs voor gehele onafhankelijkheid. In datzelfde jaar wordt Mongolië door de Republiek China erkend. Later worden de relaties tussen de landen verbeterd.Tussen 1949 en 1955 werd de spoorweg aangelegd door Mongolië om Rusland met China te verbinden. 
In de beginjaren keurt de UN Security Council het UN lidmaatschap goed. Ook werden de diplomatieke relaties met het Verenigd Koninkrijk vastgesteld. 

1966 – 1986
De General-Secretary van de Sovjet Communist Party Brezhnev tekent in 1966 een vriendschapsovereenkomst in Ulaan Baatar. Hiermee krijgt hij toestemming om in het geheim Sovjet troepen te stationeren in Mongolië. In 1973 verdenkt Mongolië China ervan dat zij plannen hebben om Mongolië te annexeren. Er werden protesten gehouden tegen de Chinese leiders. De Sovjet troepen trokken zich terug uit Mongolië. Ook werden er Chinese burgers het land uitgezet. 
1990 – 2009 
In 1990 zijn er veel anti-MPRP-demonstraties in het land. Zij willen dat er democratie in het land komt. De MPRP geeft de macht uit handen en schrijft vrije verkiezingen uit. Nieuwe politieke partijen zijn toegestaan en voor het eerst in de geschiedenis zijn er verkiezingen in het land. De verkiezingen voor de Grote Hural (Parlement) werden gewonnen door de MPRP, maar 19 van de 50 zetels gingen naar de niet-communisten. Mongolië herwint in feite zijn onafhankelijkheid  van de Sovjet-Unie. 
In 1992 werd de nieuwe grondwet opgesteld. Voor het eerst was hier plaats voor mensenrechten en vrijheid. De Volksrepubliek Mongolië wordt omgedoopt in Mongolië. De laatste Russische soldaat verlaat het land. 

De meerdere democratische partijen weten geen eenheid te smeden. De democraten kunnen op meerdere partijen stemmen en hierdoor geen meerderheid in de Grote Hural verkrijgen. De MPRP wint hierdoor de verkiezingen. De vijf democratische politieke partijen fuseerden in december 2001. De nieuwe partij kreeg de naam Mongolian Democratic Party (MDP). Door deze fusie wordt de macht van de democraten steeds sterker, maar winnen net niet de verkiezingen. Steeds komen ze 2 of 3 zetels te kort. 

Begin februari 2001 schonk de UN $8,7 miljoen aan de nomaden. Zij leden op dat moment de strengste winter in meer dan 50 jaar. In oktober van datzelfde jaar keurt de IMF een bedrag van $ 40 miljoen goed door lage renteleningen over drie jaar uit te keren om de armoede tegen te gaan en het land een economische groei te geven.
In november 2002 bezoekt de Dalai Lama Mongolië. China is hier fel op tegen en waarschuwt de Mongoolse leiders om de Tibetaanse spirituele leider niet te ontmoeten. 
Rusland scheldt de Mongoolse schulden van $300 miljoen vrij in 2004.

De onvrede van de bevolking groeit. In 2005 waren er protesten in de hoofdstad die eisten dat er een einde komt aan armoede en corruptie. Deze corrupte is veelal te vinden in de mijnbouw. Toch wint de MPRP de presidentiële verkiezingen met Enkhbayar. In datzelfde jaar bezoekt President George W. Bush als eerste leider van de V.S. Mongolië. Een paar jaar later, juli 2008, gaf president Enkhbayar toestemming om de rellen die in de steden woedden dicht te slaan. Deze rellen ontstonden doordat de oppositie het niet eens was met de uitslag van de verkiezingen. Zij vonden dat de verkiezingen onterecht waren verlopen. In mei 2009 waren de laatste verkiezingen. Daar heeft de democratische partij onderleiding van Elbegdorj gewonnen, zij het met een kleine marge. De MPRP heeft de uitslag geaccepteerd.