Joomla Tema by Web Dev

Boogschieten

Category: Mongoolse Sporten
BoogschietenAl sinds de 13e eeuw worden er op de Aziatische steppen wedstrijden gehouden in het boogschieten. Daarbij gebruikt men bogen van gelaagde hoorn, berkenschors en hout en pijlen van wilgentenen en veren van roofvogels. Het grote verschil met de Olympische en andere internationale wedstrijden is dat er niet wordt geschoten op een staande schietschijf, maar op een rij op de grond liggende blokjes kurk, omwikkeld met een leren omhulsel. Men schiet dan ook niet in een min of meer rechte lijn, maar in een boog. Het berekenen van de vlucht van de pijl is dan ook van het grootste belang. Achter de rij blokjes staan de juryleden (met enige doodsverachting), die het resultaat van het schot luidkeels of met handgebaren doorgeven aan de schutter. Anders dan bij het worstelen zijn er ook vrouwelijke deelnemers. Bij hen ligt het doel op 60 m afstand, bij de mannen op 75 m.

© Pausanias

Enkelbot schieten

Category: Mongoolse Sporten
EnkelbotschietenGeen echte ‘mannelijke’ sport zoals de voorgaande drie, maar meer een behendigheidsspel is het ‘enkelbotschieten’ (ankle bone shooting). Het doet een beetje denken aan ons oud-Hollandse potje bikkelen. In een grote tent zitten groepjes mannen bijeen, die elk een enkelbotje van een schaap over een afstand van zo’n drie meter naar een doel (ook een enkelbotje) schieten. Deelnemers en toeschouwers geven luidkeels commentaar bij het spel, dat als groot voordeel heeft dat je er als toeschouwer met de neus bovenop staat, in tegenstelling tot de andere evenementen die je alleen vanaf een flinke afstand kunt volgen.

© Pausanias

Paardenraces

Category: Mongoolse Sporten
PaardenracesDe paardenraces hebben een heel ander karakter dan in de rest van de wereld. Z|e worden niet over vrij korte afstanden gehouden op keurig onderhouden draf- en renbanen (draverijen zijn zelfs helemaal onbekend), maar in het open veld, over afstanden van 12 tot 35 kilometer. De jockeys zijn geen broodmagere, 45 kilo wegende mannen, maar kinderen (jongens zowel als meisjes) van 6 tot 9, hooguit 12 jaar. Het enige wat ze hoeven te doen is bijsturen, want steppepaarden kiezen hun eigen looprichting en hun eigen snelheid. De af te leggen afstand wordt bepaald door de leeftijd van het paard. De winnende jockey krijgt een schouderklopje en een cadeautje, maar alle aandacht gaat toch uit naar het paard. Het krijgt blauwe linten omgehangen, wordt besprenkeld met paardenmelk (net als de jockey) en verovert roem tot in lengte van jaren. De eigenaar en de trainer strijken een aardig bedrag aan prijzengeld op of een prijs in natura (bijvoorbeeld een motorfiets). En de verliezers? Het paard dat als laatste aankomt, wordt onthaald op traditioneel gezang. Pech gehad, volgende keer beter. Verliezen is geen schande, behalve op het slagveld.

© Pausanias

Worstelen

Category: Mongoolse Sporten
WorstelenNog populairder is het worstelen. Mannen (zeg maar rustig: kerels) in traditionele kostuums bestrijden elkaar op een groot veld. Er is geen indeling naar gewichtsklassen en er vinden diverse partijen tegelijk plaats. Ze dragen een vest dat aan de voorzijde open is, zodat de stevige borstkas goed zichtbaar is (volgens overlevering is dat ook om te voorkomen dat er stiekem vrouwen meedoen, zoals in het verleden wel gebeurd zou zijn). Een kort, strak broekje en leren laarzen completeren de outfit. Het gaat niet om brute kracht, maar om behendigheid en een goede combinatie van aanval en verdediging.
De worstelaar verliest de partij zodra hij met enig lichaamsdeel (behalve de handpalm en uiteraard de voetzolen) de grond raakt. Hij wordt bijgestaan en aangemoedigd door een secondant; een scheidsrechter beoordeelt wanneer de partij over is. De winnaar krijgt een traditioneel hoofddeksel opgezet, voert een kort dansje uit, waarbij hij de vlucht van een adelaar nadoet, en gaat verder met de volgende ronde. Naarmate de worstelaar meer partijen wint, krijgt hij een eretitel (valk, olifant, leeuw, titaan) toegewezen die hem vrijwaart van partijen tegen te laag gekwalificeerde tegenstanders. Worstelen is naast judo de enige sport waarbij Mongolen Olympische medailles behaald hebben. Sommigen wagen de overstap naar het Japanse sumo-worstelen, waarbij zij menige Japanner de ring uit duwen.

© Pausanias