Bitonaal neuriën is niet een veel voorkomende vorm van vaderlandslievend protesteren, maar voor de traditionele Mongoolse zangers, was het de beste manier om aanspraak te maken op een vorm van kunst, wat naar verluid, door China is toegeëigend.
De Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, of de UNESCO, heeft in november 2009 de Mongoolse keelzang opgenomen als een kunst die afkomstig is uit China. Onder woedend protest van de Mongoolse artiesten en fans, die met trots terug kijken op de geschiedenis, dat Genghis Khan 800 jaar geleden China veroverde.

“De Mongoolse bevolking is niet vergeten waar hun afkomst ligt.” zei meneer Zagd-Ochir, één van de vele keelzangers die zich hadden verzameld in Ulaanbataar’s Central Cultural Palace, om hun kunstvorm te verdedigen.
Op de UNESCO lijst staat China alleen als herkomst land van keelzang, alhoewel de uitleg verklaard dat Mongoolse gemeenschappen in het binnenland, in China, west Mongolië en Rusland allen de keelzang beoefenen.
De Mongoolse minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap heeft een brief gestuurd naar de directeur van UNESCO, om zijn “diepe bezorgdheid”  over de lijst te uiten.
“Mongoolse keelzand en het Mongoolse paardenhoofd instrument horen bij Mongolië,” zegt de 63 jaar oude Lanbiranii Rentsen, “ik geloof dat UNESCO deze fout zal rechtzetten.”