U bent hier:

Algemeen overzicht

Tot 1990 was Mongolië een communistische eenpartijstaat en heette het land Volksrepubliek Mongolië. De regering was gemodelleerd volgens het Sovjetsysteem. De communistische partij MPRP was de enige legale partij. Na een periode van instabiliteit gedurende de eerste twintig jaar onder communistische leiding bestond er tot december 1989 geen openlijke vorm van onvrede.

Collectivisatie van de landbouw en de uitbreiding van vaste woongelegenheden ondervonden geen waarneembare oppositie. In 1990 werden democratische hervormingen doorgevoerd, inclusief een nieuwe grondwet.

Officiële landstaal:
Mongools
Hoofdstad:
Ulaan Baatar
Regeringsvorm:
Republiek
Religie:
Boeddhisme 90%, Sjamanisme, Islam
Oppervlakte:
1.564.116 km2
Inwoners:
2.736.800 (2009)
Volkslied:
Bugd Nairamdakh Mongol
Munteenheid:
Tugrik (MNT)
UTC:
+7 en +8
Nationale feestdag:
11 juli
Web| Code| Tel:
.mn| MNG| 976

Steden en dorpen

Steden en Dorpen
E-mail Print
Ulaan BaatarDe Republiek Mongolië is het dunst bevolkte land ter wereld. Geen wonder dat er nauwelijks steden zijn: op de hoofdstad en een paar mijnbouw- en industriecentra na bestaat het land uit één uitgestrekte, lege vlakte, omringd door hooggebergte. De hoofdstad Ulaanbaatar (vaak kortweg UB genoemd) telt net iets meer dan 1 miljoen inwoners. De stad is al van oudsher de belangrijkste concentratie van permanente woningen in het land en is enkele malen van naam veranderd: Urga (Tempel-ger), Ikh Khüree Khor (Grote Kloosterstad), Niislel Khüree (Hoofdklooster) en sinds 1924 Ulaanbaatar (Rode Held, naar de staatsman Damdini Sükhbaatar).
De twee enige andere plaatsen met een stedelijk karakter zijn het in 1961 gestichte Darkhan (75.000 inwoners), een industriecentrum, en het in 1975 uit de grond gestampte Erdenet (87.000 inwoners), een centrum voor de winning van koper en andere delfstoffen.
Alle steden en stadjes hebben het karakter van in alle haast opgebouwde wooncentra van sfeerloze flats in de traditionele Sovjet-stijl met minimale faciliteiten. Kenmerkend voor de Mongoolse steden is dat bijna overal buitenwijken zijn ontstaan waar de bewoners vasthouden aan de oude traditie van het wonen in tenten (gers), bijeengebracht op omheinde stukken grond met enkele collectieve faciliteiten. De dorpen zijn talrijk, maar over het algemeen zeer klein. Meestal bestaan ze uit groepen gers. die op korte afstand van elkaar geplaatst zijn zonder afscheiding. Hier en daar staan wat stenen gebouwen, meestal overheidskantoren of schooltjes. Verder zijn er veel geïsoleerd liggende gers, waarvan de bewoners zich bezighouden met veeteelt; daarvoor zijn stallen en andere bijgebouwtjes neergezet.   

© Pausanias
 

Ulaanbaatar

Steden en Dorpen
E-mail Print
UlaanbaatarUlaanbaatar is de huidige hoofdstad van Mongolië. Voorheen was dit Kharakhorum en later Beijing tijdens het Mongoolse Rijk. Ulaanbaatar wordt op verschillende manieren geschreven. Eigenlijk hebben alle namen dat. De naam Oelan-Bator is de Russische benaming. Tijdens de sociale revolutie rond 1920 kreeg de hoofdstad deze naam. Het betekent “Rode Held”. Er wonen rond de 1 miljoen inwoners in de hoofdstad en dat is ongeveer eendere van de totale bevolking.
De hoofdstad is gelegen op een hoogte van 1350 m boven de zeespiegel. Aangezien er een landklimaat heerst, kunnen er extreme temperaturen voorkomen. Ulaanbaatar staat bekend als de koudste hoofdstad van de wereld. Gemiddeld is de temperatuur – 1,3°C. Dit komt door de lange winters waar de temperatuur kan dalen tot -40°C. De zomers duren maar een paar maanden, maar dan kan de temperatuur wel oplopen tot +35/40°C. Ulaanbaatar ligt in de steppe en daar is dan ook het steppeklimaat. Dit houdt in dat er weinig neerslag valt, maar het grootste deel valt wel in de zomer.
Lees meer...
 

De vlag

Vlag & Wapen
E-mail Print
Op 12 februari 1992 werd voor de eerste keer deze vlag officieel in gebruik genomen. Deze vlag lijkt erg veel op de vlag die in 1949 werd geïntroduceerd. Alleen is de socialistische ster, die helemaal bovenaan het symbool stond, verwijderd.

vlag van Mongolië
 
 
 
 
 
 
 
De kleuren van de vlag zijn rood, blauw, rood en zijn weergegeven in drie gelijke, verticale banden. In het rood gekleurde gedeelte aan de hijskant staat het nationale embleem, de soyombo. De kleur rood staat voor het boeddhisme en blauw voor de Mongoolse blauwe lucht. Deze neemt een bijzondere plaats in de Mongoolse cultuur in. 
Het nationale embleem werd ontwikkeld in de 17e eeuw door Zanabazar. Hij is een afstammeling van Djengis Kahn. Op 3-jarige leeftijd kon hij feilloos spreken en gebeden en mantra’s reciteren. Op 4-jarige leeftijd legde Zanabazar de monniksgelofte af. Later werd hij bekent als de Michelangelo van Azië. De soyombo is een zuilvormig figuur met abstracte en geometrische symbolen. Deze staan voor vuur, zon, maan, aarde, water en het yin-yangsymbool. 
 
Vuur: Het bovenste gedeelte van de soyombo staat voor het symbool vuur. De drie takken van de vlam staan voor het verleden, heden en toekomst. Vuur wordt gezien als het symbool van welvarendheid, voorspoedigheid en staat voor het succes van een persoon.
Zon en maan: Deze eeuwenoude symbolen van Mongolië vertegenwoordigen de lucht.
De twee driehoeken: Deze beelden een punt van een speer en pijl uit. Allebei de driehoeken wijzen naar beneden. Hierdoor geeft het symbool weer dat ze van de vijand hebben verloren.
De rechtopstaande rechthoeken: Deze staan aan weerszijde om het ronde figuur in het midden te stabiliseren en het symbool rechtstaand te maken. Een ronde vorm bezit een onstabiele energie. De rechthoeken brengen daarom eerlijkheid en goede gevoelens tot stand. Ook geeft het de bevolking van Mongolië kracht.
De ronde vorm: Het lijkt heel erg op het ying yang symbool, maar in Mongolië betekent het twee vissen. Van vissen wordt er verondersteld dat ze nooit hun ogen sluiten. Zo zijn ze altijd waakzaam. De vis is een hermafrodiet, mannelijk en vrouwelijk, en daarmee zorgen de vissen altijd voor voortplanting.

 

Het wapen

Vlag & Wapen
E-mail Print
Het officiële wapen van Mongolië is na de val van de communistische regering in 1992 aangenomen. De buitenste velg is uitgerust met een tumen nasan, ook wel het symbool van de eeuwigheid. Binnen deze buitenste velg bevindt zich een blauw veld, het symbool van het lucht ruim. 
Wapen van Mongolië
 
In het midden is een combinatie te zien van de soyombo en een vliegend paard. Dit symboliseert de onafhankelijkheid, soevereiniteit en de geeft. 
Boven het veld is een chandmani uitgebeeld. Deze vertegenwoordigt de drie juwelen; verleden, heden en toekomst. 
Onder het centrale embleem bevindt zich een groene berg met in het midden het stuur van de bestemming. 
Bovenop de berg en het stuur is een khadag te zien, een plechtige sjaal. 

 
Pagina 13 van 13