Mongolië heeft een extreem landklimaat (continentaal klimaat): lange, koude winters en warme, korte zomers waarin de meeste neerslag valt. Er zijn gemiddeld 257 onbewolkte dagen per jaar, wat de slogan “land van de strakblauwe hemel” rechtvaardigt. Het noorden ontvangt de meeste neerslag (250-350 mm per jaar, ruim minder dan de helft van Nederland), het zuiden moet het doen met 100-200 mm en is dus een steppe- en woestijngebied. Het jaargemiddelde voor heel Mongolië bedraagt 233 mm.
Van november tot maart komt het kwik niet boven het vriespunt, in april en oktober ligt de temperatuur rond het nulpunt. De koudste maanden zijn januari en februari met gemiddelde beneden de -20oC, maar een nachtelijke temperatuur van minder dan -40oC is geen uitzondering. In de zomermaanden kan de temperatuur in de Gobiwoestijn tot 38oC en hoger stijgen, in Ulaanbaatar tot ongeveer 33oC. De flinke nachtelijke afkoeling brengt het daggemiddelde op ongeveer 15oC in de maanden juni-augustus.
Mongolië is onderverdeeld in 21 provincies, die aimaq worden genoemd, waaronder drie stadsprovincies. Op hun beurt worden zij weer opgesplitst in 315 districten (sum). Daarnaast is er het hoofdstedelijk gebied (khot) Ulaanbaatar, dat een status heeft die gelijk is aan die van een provincie.
Nog geen 3 miljoen Mongolen bewonen een land dat bijna 38 keer zo groot is als Nederland. Geen wonder dat Mongolië het dunst bevolkte land ter wereld is. Er wonen overigens meer Mongolen buiten de republiek dan erbinnen: de Mongoolse volken in de Chinese autonome republieken Binnen-Mongolië en Xinjiang (3,3 miljoen Burjat-Mongolen en Tuvinen), in het zuiden van de Russische Federatie (422.000 in de autonome republiek Burjatia en de autonome districten Aga-Burjat en Ust-Orda), de Kaukasus (175.000 Kalmyk-Oirat in de republiek Kalmykia) en Afghanistan (1,7 miljoen Hazara’s, die geen Mongools spreken) zijn bij elkaar talrijker. Van de bevolking van Mongolië woont tegenwoordig ongeveer 60% in de steden en stadjes, een percentage dat snel stijgt; ca. 25% leidt nog een bestaan als nomade, de rest als semi-nomade (zij trekken alleen in de zomer met hun kudden rond). De gemiddelde verwachte levensduur is voor mannen 67, voor vrouwen 70 jaar. Vrouwen krijgen gemiddeld 2,3 kinderen. 
Byaslag: Byaslag wordt voornamelijk gemaakt van schapen- of geitenmelk van de herfst. Het wordt onderscheiden in twee typen; als kaas van ongekookte melk en kaas van gekookte melk. De kaas van de ongekookte melk wordt in een pan gedaan en zachtjes verwarmd. Dit moet goed geroerd worden en daarna gaat het langzaam aan koken.