Festivals

Het IJs Festival (Ice Festival) biedt een mogelijkheid om de knapperige, ijzige en zonnige winters in Mongolië mee te maken. Elk jaar in februari vieren de bewoners van het gebied rondom het Huysgul-meer het IJs Festival. Het festival omvat diverse activiteiten en wedstrijden, zoals bijvoorbeeld ijs-Sumo, gers bouwen met ijs, schaatsen en sleeën. Dit vindt allemaal plaats aan de oevers van het Khövsgul-meer. Het tweedaagse evenement biedt een kans om eens te zien hoe de Tsaatanbevolking leeft.

© Pausanias

Tsagaan Sar of Witte Maand is een van de twee grootste langverwachte festivals, de andere is het Nadaam festival in juli. Voor de Mongolen is het Tsagaan Sar niet alleen een jaarlijks festival wat het eind van de winterperiode aangeeft en het begin van een nieuwe jaarcyclus, maar het is ook een tijd om de sociale banden aan te halen.

Voorbereidingen voor het festival beginnen al ver van te voren. Aangezien deze periode wordt gezien als een moment om samen met familie, vrienden, bekenden en gasten feest te vieren, worden er meer dan duizend buuz (soort noedels) klaargemaakt. De noedels die klaar zijn worden buiten op houten planken gelegd. De volgende dag zijn de bevroren buuz klaar om gestoomd te worden. Families door het hele land slaan allerlei voedselproducten in, zoals zuivelproducten, milde melk, wodka en andere specialiteiten voor het jaarlijkse evenement.

Tijdens het festival zijn de Mongoliërs traditioneel gekleed, hebben traditioneel eten bereid en  vereren religieuze en erfelijke gewoonten. Ze genieten van het zingen en hebben veel lol. Het is een tijd van saamhorigheid. Het is wel zo dat elk jaar het Tsagaan Sar festival op verschillende data valt. Meestal vindt het plaats in januari of februari. Dit omdat het afhangt van de Mongoolse Lunar-kalender.

In de jaren ’60 werd het festival verboden door de communistische overheid, maar op het platteland van Mongolië dachten ze daar anders over. Uiteindelijk in late jaren ’80 werd het festival weer gevierd.
De dag voor Nieuwjaarsdag is bekend als Bituun. Dit betekent: “afsluiting”. Op de Oudejaarsavond is er een viering genaamd “Bituuleg”. Er is een enorme hoeveelheid aan afgedekt voedsel, het vlees bijvoorbeeld is afgedekt met een laag deeg. Ook wordt er een Ul Boov gemaakt; een stapel brood voor de ceremonie in een vreemd aantal lagen. Ook worden er traditionele spelen gespeeld en worden er historische verhalen verteld. Zo wordt er bijvoorbeeld verteld dat Bituun Baldanlham, een lokale godin, haar muilezel berijdt rond deze tijd. Ze komt drie keer langs, dus iedere familie hangt drie stukken ijs aan de deur van hun ‘ger’, om de ezel wat te drinken te geven.

Op Nieuwjaarsochtend gaat het hoofd van de familie naar buiten en wandelt in een richting die is aangeven in een Boedistisch astrologisch boek. Tijdens Nieuwjaarsdag vereren de kinderen hun oudere familieleden. Ze beginnen met hun ouders en zo volgt de rest van de (oudere) familie. Ze kregen vroeger een hoeveelheid wit voedsel of taart, maar tegenwoordig krijgen ze veel meer verschillende cadeaus. De meest vereerde familieleden krijgen een witte of een blauwe sjaal ook wel khadag genoemd. Traditioneel gezien duurt de viering drie dagen maar een periode van zeven dagen wordt ook toegestaan, om mensen te bezoeken.

© Pausanias